Ferrari sem ekið hafði með frægar kvikmyndastjörnur hafði staðið yfirgefinn undir blaðabunkum í áratugi

Þegar sérfræðingar Artcurial gengu inn í hálfhrunda hlöðu árið 2014 komu í ljós tugir sjaldgæfra bíla sem höfðu staðið þar óhreyfðir í nær hálfa öld. Undir blaðabunkum beið Ferrari 250 GT SWB California Spider sem áður hafði verið í eigu Alain Delon. Safnið varð eitt stórbrotnasta „barn find“ bílasögunnar.

Milljarða virði

Haustið 2014 óku tveir bílasérfræðingar út á afskekkta landareign í vesturhluta Frakklands. Þeir höfðu fengið upplýsingar um að þar kynnu að leynast nokkrir gamlir bílar. Hvorugur þeirra var þó undir það búinn sem beið bak við gróðurinn og ryðguð bárujárnsþökin.

í gömlum skýlum sem voru við það að hrynja stóðu tugir bíla. Sumir voru orðnir samgrónir jörðinni. Trjágreinar teygðu sig inn um brotnar rúður, sætin voru fúin og á yfirbyggingunum lágu áratuga lög af ryki, mosa og ryði.

Þetta voru ekki venjulegir gamlir bílar. Undan rykinu komu í ljós nöfn eins og Bugatti, Delahaye, Hispano-Suiza, Talbot-Lago, Facel Vega, Maserati og Ferrari. Margir bílanna voru einstaklega sjaldgæfir og sérsmíðaðir af frægustu yfirbyggingahönnuðum Frakklands.

Mynd 2. Facel Vega Excellence og Talbot-Lago ásamt fleiri bílum undir einföldu skýli. Margir bílanna höfðu verið berskjaldaðir fyrir raka og gróðri árum saman. Ljósmynd: Rémi Dargegen fyrir Artcurial. Birtingarheimild: New Atlas / Artcurial.

Draumur Roger Baillon

Maðurinn á bak við safnið hét Roger Baillon. Hann var lærður bifvélavirki og byggði eftir síðari heimsstyrjöld upp öflugt flutningafyrirtæki í vesturhluta Frakklands.

Baillon hafði sérstakt auga fyrir gömlum bílum sem aðrir töldu einskis virði. Á fimmta og sjötta áratugnum voru margir glæsilegustu lúxusbílar Evrópu lítið annað en úreltir notaðir bílar. Baillon keypti marga þeirra áður en þeir enduðu í brotajárni.

Hann safnaði einkum frönskum lúxusbílum frá Delahaye, Delage, Talbot-Lago og Bugatti. Margir báru handsmíðaðar yfirbyggingar frá Chapron, Saoutchik, Million-Guiet og öðrum meisturum. Markmið hans var að gera bílana upp og opna bílasafn þar sem almenningur gæti séð þessa sögu.

Þegar draumurinn hrundi

Á áttunda áratugnum lenti flutningafyrirtæki Baillon í fjárhagserfiðleikum. Hann neyddist til að selja stóran hluta safnsins og talið var að bílarnir sem eftir voru hefðu annaðhvort verið seldir, eyðilagst eða horfið.

En tugir bíla voru enn á landareign fjölskyldunnar. Þeir stóðu áfram undir þunnum bárujárnsþökum og í lokuðum geymslum. Árin urðu að áratugum. Þökin gáfu sig, raki komst að bílunum og náttúran tók hægt og rólega yfir.

Eins og að opna gröf Tútankamons

Eftir andlát Jacques Baillon, sonar Roger, var uppboðshúsinu Artcurial falið að skoða eignir fjölskyldunnar. Matthieu Lamoure, framkvæmdastjóri bíla­deildar Artcurial, og sérfræðingurinn Pierre Novikoff komu á staðinn í september 2014.

Þegar þeir gengu skoðuðu inn í skúrana áttuðu þeir sig fljótt á því að þetta var engin venjuleg verðmatsskoðun. Novikoff líkti upplifuninni við það þegar Howard Carter gekk inn í gröf Tútankamons. Fyrir framan þá stóðu bílar sem sérfræðingar höfðu talið glataða í nær hálfa öld.

Mynd 3. Matthieu Lamoure og Pierre Novikoff við lokaða geymsluna. Ferrari-bíllinn sést í bakgrunni undir blaðabunkum. Ljósmynd: Rémi Dargegen fyrir Artcurial. Birtingarheimild: New Atlas / Artcurial.

Ferrari undir blaðabunka

Í einni af geymslunum sást rykfallin framrúða og mjúkar línur opins sportbíls undir gömlum bókum og tímaritum. Þegar draslinu var lyft kom í ljós Ferrari 250 GT SWB California Spider frá 1961, undirvagnsnúmer 2935 GT.

Bíllinn er einn aðeins 37 eintaka með yfirbyggingu af þessari gerð og yfirbyggður hjá Scaglietti. Hann hafði verið sýndur á bílasýningunni í París 1961 en síðan horfið úr augsýn Ferrari-sagnfræðinga.

Fyrsti eigandinn var franski leikarinn Gérard Blain. Síðar eignaðist Alain Delon bílinn og til eru ljósmyndir af honum við Ferrari-bílinn ásamt meðal annars Jane Fonda og Shirley MacLaine. Jacques Baillon keypti bílinn árið 1971. Eftir það hvarf hann inn í geymsluna í meira en fjóra áratugi.

Mynd 4. Ferrari 250 GT SWB California Spider 2935 GT og Maserati A6G 2000 Gran Sport Frua í geymslunni. Ljósmynd: Rémi Dargegen fyrir Artcurial. Birtingarheimild: New Atlas / Artcurial.

Maserati í sama myrkri

Við hlið Ferrari-bílsins stóð Maserati A6G 2000 Gran Sport Berlinetta frá 1956 með yfirbyggingu eftir Frua. Aðeins örfáir slíkir bílar voru smíðaðir. Roger Baillon hafði keypt Maserati-bílinn árið 1959, aðeins þriggja ára gamlan.

Úti undir ryðguðum þökum opnu skýlanna fundust meðal annars Bugatti Type 57, Hispano-Suiza H6B og nokkrir Talbot-Lago T26. Artcurial ákvað að þvo bílana ekki, mála þá eða fegra. Þeir voru sýndir með ryðinu, rykinu, laufunum og öllum ummerkjum tímans.

Uppboðið sem sló öll met

Þann 6. febrúar 2015 hófst uppboð Baillon-safnsins á Rétromobile-sýningunni í París. Meira en 3.500 manns komu saman og kaupendur alls staðar að úr heiminum börðust um bílana.

Ferrari-bíll Alain Delon var metinn á 9,5–12 milljónir evra. Þegar hamarinn féll hafði lokaverðið, að uppboðsgjöldum meðtöldum, náð 16,3 milljónum evra. Maserati A6G seldist fyrir rúmlega 1,7 milljónir evra.

Allir 59 bílar Baillon-safnsins sem boðnir voru upp seldust. Samanlagt verð þeirra varð 25,15 milljónir evra.

Var safninu bjargað – eða leyft að eyðileggjast?

Saga Baillon-safnsins snýst ekki aðeins um peninga. Roger Baillon bjargaði mörgum þessara bíla frá brotajárninu þegar nánast enginn annar hafði áhuga á þeim. Án hans hefðu sumir þeirra líklega horfið fyrir löngu.

En draumurinn varð of stór. Þegar fjármagnið þraut gátu einföld bárujárnsþök ekki verndað bílana. Margir stóðu svo lengi í raka að upprunalegar yfirbyggingar, innréttingar og grindur skemmdust illa.

Þess vegna má bæði líta á Baillon sem bjargvætt bílanna og manninn sem horfði upp á safnið hverfa aftur inn í náttúruna. Myndirnar sýna ekki snyrtilega uppgerða safngripi heldur hvernig tímann sjálfur fór með bílana.

Draumurinn rættist að lokum

Roger Baillon fékk aldrei að opna bílasafnið sem hann dreymdi um. En í febrúar 2015 stóðu þúsundir manna í París og horfðu á bílana hans. Milljónir til viðbótar sáu ljósmyndirnar og kynntust sögunni í fjölmiðlum um allan heim.

Bílarnir dreifðust víða, til safnara, verkstæða og safna. Sumir voru gerðir upp en aðrir varðveittir með ryðinu og ummerkjum tímans. Á undarlegan hátt rættist draumur Roger Baillon því að lokum: safnið hans opnaði aðeins einu sinni, í nokkra daga, áður en það hvarf aftur.

Heimildir og myndréttindi

• Artcurial Motorcars – Collection Roger Baillon, Rétromobile 2015, opinber uppboðsskrá og niðurstöður.
• Artcurial – fréttatilkynning um uppgötvun Baillon-safnsins, desember 2014.
• Sports Car Digest – Forgotten Baillon Collection at Artcurial Retromobile 2015 og niðurstöður uppboðsins.
• New Atlas – The world’s most valuable barn find: 60 rare cars untouched for 50 years, 15. desember 2014.
• AutoWeek – French barn-find collection brings $28.5 million, sets records, 11. febrúar 2015.